عمومی

سفرنامه اربعین مهدوی – مجله ایرانی

خیلی ها بعد از طلوع خورشید زیارت اربعین را خونده بودند و به سمت مسیرهای خروجی شهر می رفتند.بعضی هم بخاطر شلوغی اطراف حرم،چندین خیابان اونطرف تر و در جایی که گنبد طلایی حرم دیده می شد ایستاده بود و زیارت اربعین را می خواند. .هرکس از هر جایی گنبد حرم را می دیدم مشغولدعا و زیارت می شد چون در شلوغی خود را به حرم برسانند.در میانه راه بخاطر شلوغی همدیگر را گم کردم.من به زحمت خودم را به بین الحرمین رساندم که جای سوزن انداختن هم نبود. ? هیأت ها و موکب های بسیاری از نقاط مختلف عراق و ایران و پاکستان به مانند لبنان و هند و حتی از آمریکا برای شرکت در مراسم روز اربعین حضور پیدا کرده بودند.

هیئت ها با خواندن مداحی و روضه با پرچم های خود و پشت اکثرا پا برهنه، از درب های مخصوص وارد حرم شدند و از درب دیگری از حرم شدند و به خیابان های حرم که ارتباطی با بین الحرمین نداشتند رفتند. حالت دویدن به سر و سینه می زدند و بین حرم ها جابجا می شدند.من به زحمت بعد از کلی انتظار در آن منطقه، وارد حرم بشوم.دور تا دور فضای بیرونی حرم های مطهر و داخل حرم ها با پارچه های سیاه پوشنده. ده ود. هیأت ها با ورود به داخل حرم،صدا و شورشان چند برابر می شد و همگی یک شعار را سر می داد:«لبیک یا حسین»… زائران حاضر در حرم نیز با نوای مداحی ها،مشغول گریه یا خواندن دعا و زیارت بودند. . ا اجت می واستند و می ردند.توصیف این ال و وا نی نیست اید اشی و نی…

من، امیدم نیستم زیر گنبد مقدس بروم از دور زیارت اربعین را خواندم و با خود گفتم:آقا، شما می بینید من این همه راه آمده ام تا در زیر گنبد شما برای فرج فرزندتان دعا کنم، اگر نمی توانید، از همین جا هستم. می ویم:اللهم ل لولیّک الفرج… الان همه آرزوی خود را و به نیابت از این جمعیت سیل ملیونی و حتی خود صاحب الزمان علیه السلام، در اینجا-جایی که دعای مستجاب است- را ده بار تکرار می کنم و عاجزانه انتظار دارم تا در ظهور آن عزیز، تعجیل فرمایی و البته خوب باشد. رچه و دیر رمایی، راضی و نودم و سپس ده ار واندم: اللهم ل لولیک الفرج…

جذبه،شور و حال و معنویتی که در کنار این حرمم و فهمیدم را در جای دیگری تجربه نکرده بودم. جماعت صف بستند و سعادت نماز جماعت در روز اربعین در حرم امام حسین (ع)نیز نصیبم شد.بعد از نماز،خطیبی عراقی به بالای منبر رفت و مراسم روضه روز اربعین را شروع کرد که در خطبه آغازش هم توسل به ساحت قدسی امام کرد. زمان(ع) داشت.آنجا احساس کردم همه آن «لبیک یا حسین ها»معنی «لبیک یا مهدی»دارد و افراد می شناسند که چه می گویند… بعد از چند دقیقه گذشتم از حرم خارج بشوم و به زحمت، خودم را. انه ابو محمد رسم.دوستان رشته ودند و منتظر من وندند ا نهار سینیه را وریم و سوی اعظمین

?

مشاهده مطالب بیشتر
دکمه بازگشت به بالا