چرا «من وتو» را تعطیل کردند؟
![چرا «من وتو» را تعطیل کردند؟](/wp-content/uploads/2024/02/62905544.jpg)
سیزده سال پیش جریان معاند سلطنت طلب و البته با پشتوانه بهائی، شبکه تلویزیونی «من و تو» را راه اندازی کرد. شبکهای که در آغاز با هدف و تبلیغ نوعی از«لایف استایل» و تلاش برای سبک زندگی مدرن پا به عرصه رسانه ای دنیا گذاشت. با عقبه مجهول و تامین کنندگان مالی مجهول تر! و هفته پیش در پایان ماه ژانویه به فعالیت این رسانه ضد انقلابی پایان دادند و همانطور که از قبل هم گفته بودند نداشتن بنیه مالی و بودجه کافی را دستاویزی برای عقب نشینی و تعطیلی عنوان کردند.
به گزارش مجله ایرانی، فرهاد خادمی در یادداشتی با این عنوان نوشت: شبکه من و تو وظیفهاش نه تنها آگاهیبخشی، بلکه تحریف و پروپاگاندا به مبتذلترین شکل ممکن بود. این شبکه در ابتدای فعالیت، برنامه های سیاسی خود را بیان نکرد و با مخاطبینش ناصادقانه رفتار کرد و در عمل با تولید برنامههای سرگرم کننده کممایه و سطحی، سعی در جذب مخاطبان جوان داشت.
گردانندگان پشت پرده این شبکه آرام آرام منویات پلید خود را نشان دادند و نقاب از چهره برداشتند و ماهیت واقعی شان را نشان دادند و بصورت زیرپوستی به تبلیغ سلطنت و سفیدشویی از چهره رضاخان و تطهیر خاندان پهلوی پرداختند و بعد از آن به سراغ ساخت برنامه هایی به دنبال مظلومنمایی و تحریف تاریخ رفتند و در هفته های پایانی دوران سیزده سال فعالیت شان با رونمایی بی شرمانه از پرویز ثابتی جلاد، هدف غایی خود را علنی کردند.
شبکه «من و تو» با پولهای به سرقت رفته از خزانه مردم ایران با تهیه مستندهای جعلی و پرداختن هدفمند به مقاطع تاریخی، تلاش کرد تاریخی نیمه جعلی و آمیخته با دروغ را تحویل مخاطب بدهد. ازآنجا که بخش عمده مخاطبین این شبکه جوانان و نوجوانان بودند و اطلاعی از پیشینه و تاریخ این مملکت هم نداشتند و از طرف دیگر از برخی رفتارها، کمبودها و مشکلات اقتصادی و اجتماعی داخلی شکایت داشتند دچار یک تناقض و کلافگی شده بودند نتوانستند آنگونه که بایسته است منافع و صلاح خویش را تشخیص دهند و قادر به درک این موضوع نبوده و نیستند که شبکه مذکور از یک آبشخور ضد انقلابی تغذیه می شد که نه تنها هدفش کمک به جوانان و مردم ایران نیست بلکه فریب آنان است..
دلیل اصلی اینکه چرا سردمداران این شبکه به بهانه نداشتن منابع مالی به کار خود پایان دادند و حقیقت را به مخاطبین خود نگفتند این است که طی این سیزده سال و بخصوص در غائله پاییز سال ۱۴۰۱ دریافتند که نقشه های آنان طی این مدت نقش برآب شده و مردم ایران هوشیارتر از آن هستند که بخواهند بازیچه دست جماعتی مزدور و آلت دست بیگانگان شوند و فهمیدند مردم ایران علیرغم تمامی نارضایتی ها و مشکلاتی که دارند برانداز نیستند و با براندازان نیز قرابتی ندارند و اینجا بود که دریافتند دیگر«حنایشان» رنگ ندارد و باید رخت سفر بربندند.
نکته مهمتر اینکه در چند هفته پایانی با آه و فغان بدنبال مظلوم نمایی بودند که بی پول هستیم و دخلمان به خرجمان نمی رسد، باز هم بی صداقتی را پیشه کردند و حاضر نشدند منابع مالی خود را به طور شفاف معرفی کنند. زیرا مشخص شدن تامین کنندگان منابع مالی این شبکه همانا و آشکار شدن هویت و گردانندگان پشت پرده آن ها هم همانا که «طشت رسوایی شان» را از بام جهان به زیر می انداخت.
قطع به یقین تامین کنندگان منابع مالی شبکه من و تو دلسوز و هواخواه مردم ایران نبودند؛ بلکه جاسوس ها و ضد انقلاب هایی بودند که صرفا به دنبال اهداف منفعت طلبانه خود قدم به این عرصه گذاشته بودند و سعادت مردم ایران و رفاه آن ها برایشان پشیزی ارزش نداشت .
به هرحال این شبکه تمام شد اما وظیفه مسئولین و سیاستگذاران ایرانی این است که بدانند هجمههای ضد انقلابی تمام شدنی نیست و لذا باید بر آموزش همگانی برای نسل جوان کشور خارج از رویه ها و شیوه های مرسوم و متداول اقدامات لازم را بعمل آورند تا این نسل در برابر این هجمه ها واکسینه شود.
انتهای پیام